Dinsdag, 4 december 2007

Als eerste moet ik de dag van gisteren nog even completeren. Net nadat ik namelijk klaar was met het bijwerken van mijn blog kwam een vervroegd sinterklaaskado'tje van de 'lange' piet bij ons naast. Lang heeft het uitgepakte kado'tje niet kunnen genieten van het daglicht want het werd kort na het uitpakken alweer snel verorberd.

Woensdag, 5 december 2007

Vandaag stond buiten één chemo ook een bezoekje van Menno en niemand minder dan Kayke op het programma. De dag begon weer zoals gewoonlijk met mijn controles en bloedafname. Eigenlijk zou Menno rond drie uur op bezoek komen, maar toen het half vier was en ik nog altijd geen Menno had gezien begon ik me af te vragen waar hij bleef. Toen even later mijn telefoon ging werd het mij al snel duidelijk. Iedereen heeft zijn kwaliteiten en die van Menno is overduidelijk niet treinreizen. Al met al kwamen Kay en Menno ongeveer tegelijk binnen voor hun bezoekje. Na met Kay wat te hebben gebabbeld over Grillz en grootste plannen die te maken hebben met vacuümverpakte procureurlapjes en speklappen werd het voor Kay weer tijd om naar huis te gaan en uit te vinden wat Tommie had gekookt. Na met Menno nog wat te hebben gepraat over de gang van zaken op school en op het voetbalveld werd het ook voor hem tijd om huiswaarts te keren. 's Avonds stond een kleine pakjesavond op het programma, er waren namelijk kado'tjes gebracht door de Sint die van mijn tante waren en die piet had dat weer fout gedaan. Jullie snappen het punt wel. Na een telefoontje van de betreffende foute pieten mocht ik dan daadwerkelijk beginnen met het uitpakken. Uit het papier kwamen een schitterende trui, shirt, geld voor mijn pot en een overdadige hoeveelheid snoep. Nogmaals, bedankt Sint en Piet. Toen ik ging slapen mocht ik ook nog mijn schoen / slof zetten van de verpleging om het sinterklaasgevoel compleet te maken

Donderdag, 6 december 2007

De morgen begon natuurlijk met het kijken in mijn slof. En ja hoor, ik was aangenaam verrast er een chocolade sint en mandarijnen (niet van chocola) aan te treffen.

Eigenlijk werd de rest van de middag en vooravond doorgebracht met het wachten op het grote moment. De, enigszins verlate, pakjesavond met Pap, Mam en Manon. Toen het eindelijk zover was bleek Manon over een geweldig vermogen te beschikken om onzinnige maar superleuke kado's te kopen. Om dit even te verduidelijken een lijstje van gekregen kado'tjes. Slabbertjes, het grote sinterklaas speelboek, een Kerstmanbel om Pap en Mam te melden dat ik iets nodig heb. Ik denk dat verdere uitleg totaal overbodig is. Daarbij kreeg ik ook nog een superleuke muts en een mooie boxer. Dus met de normale kado's zat het ook wel snor. Na de rest van de kado's te hebben uitgepakt, waaronder een stel mutsen, handschoenen en een broek, werd het tijd om zelf ook maar eens wat weg te geven. Gelukkig vielen alle kado's die werden gegeven en gekregen bij iedereen in de smaak en kunnen we spreken van een uiterst geslaagde avond. Na afscheid te hebben genomen van elkaar brachten pap en man Manon naar huis en werd het voor mij hoog tijd om te gaan slapen na deze inspannende dag.

Vrijdag, 7 december 2007

Toen ik wakker werd besefte ik direct dat het weer zo ver was vandaag. Er stond weer een ruggenprik op het programma en na het debacle van de vorige twee keer (drie en vier keer prikken) had ik er niet echt zin in. Het voordeel was wel dat vandaag een andere dokter me zou prikken dan de vorige twee keer en we dus eigenlijk met een schone lei begonnen. Nadat mijn bloed goed was bevonden was het dan zover. Deze keer werd er gekozen om me gekromd te laten zitten in plaats van te liggen omdat de rug dan toch rechter staat en de kans op succes groter is. Na de eerste prik leek het erop dat de naald in een keer goed zat, want er kwam direct vocht. Helaas was dit meer bloed dan hersenvocht en was het dus allemaal onbruikbaar. Na een half uur frunniken en draaien met de naald zat ze dan eindelijk goed. Toen de medicatie was toegediend en ik eindelijk plat lag moet ik zeggen dat ik erg opgelucht was. Er was dan wel maar één keer geprikt maar het gezeik eromheen was zeker niet minder. Toen ik een uur plat had gelegen en weer wat kon gaan zitten bleek ik gelukkig weer nergens last van te hebben en kon ik de dag gewoon voortzetten met lui zijn en computeren. Morgen staan weer chemo's op het programma en het lijkt erop dat alles ook morgen gewoon weer volgens het schema kan lopen. Dit vind ik zelf heel erg fijn omdat zolang alles op schema loopt het eigenlijk alleen maar beter met me kan gaan. Overigens moet ik ook nog even melden dat een van de slabbertjes van Manon meteen zijn/haar werk deed tijdens het eten van de soep.

Tot de volgende keer, Puck