Nou mensen, tijd voor mijn tweede berichtje. Voor de onervaren bloggers zal ik even uitleggen dat mijn vorige berichtje vanaf nu kan worden gevonden in de balk rechts van dit verhaaltje onder het kopje 'archief'.

Mijn uitzicht.

Zondag, 18 november 2007

Ik werd gelukkig goed uitgeslapen wakker, na mijn allereerste nacht in het ziekenhuis van Sittard was ik bang dat ik hele zware nachten zou gaan krijgen, maar aangezien ik hier in het AZM alleen lig en het een stuk rustiger is, kan ik tenminste fatsoenlijk slapen. Het enige wat mij deze zondag stond te wachten waren een hoop pillen en vier keer per dag bloeddruk en temperatuur meten. Ook hebben we nog even een foto gemaakt van de catheter op mijn borst, waarvan ik in het eerste berichtje ook al sprak.

Dit is dus de befaamde catheter.

Gelukkig stond vandaag wel wat bezoek op het programma om de dag wat minder lang te maken. Rond een uur of drie kwamen Opa en Oma als eerste bezoek van de dag. Als kadootje kreeg ik een fijne spaarpot die ik kan vullen zodat ik weer eens goed kan gaan stappen als ik weer beter ben. Goed idee op zich. Daarna kwamen mijn oom en tante Veugelke, die toch hier waren aangezien ze Opa en Oma hadden gebracht, ook nog even binnenvallen. Helaas konden ze niet al te lang blijven aangezien Opa en Oma voor het donker weer thuis moesten zijn, want ja, je kunt natuurlijk niet op straat rijden als het al donker is, want stel je voor de lampen van de auto doen het niet.

Als last but definitely not least kwam ook nog Manon op bezoek. Zonder nadere uitleg is het natuurlijk vanzelfsprekend dat dit het spreekwoordelijke hoogtepunt van de dag was. Na het nodige gelach en getraan bleek dat Manon de dag daarvoor op het vervroegde verjaardagsfeestje een hele mooie muts had gekregen die ik maar al te graag alvast wou uitproberen om te kijken hoe hij mij stond voor over een tijdje.

Wat een mooie muts.

Nadat Manon weer richting huis was, besloot ik de dag af te sluiten met nog wat televisie te kijken. Na wat slechte films te hebben gekeken besloot ik toch maar te gaan slapen. Op naar de volgende dag.

Maandag, 19 november 2007

Ik had om twaalf uur 's nachts de wekker gezet zodat ik direct Manon kon smsen aangezien ze vandag JARIG is! :) Proficiat! :) Nadat ik weer in slaap was gevallen werd ik om half acht wakker van het gerommel van Mam naast me. Na lekker te hebben gedouched en gegeten kwam de zaalarts langs om te kijken hoe het met me ging. Het werd duidelijk dat ik tot zaterdag een rustige week voor de boeg heb met veel pillen maar voor de rest relatief weinig onderzoeken of andere zaken. Met mij gaat het op dit moment gelukkig goed, het is erg fijn dat ik een hele week heb om een beetje aan de gang van zaken te wennen hier voordat het hele gebeuren eigenlijk echt begint. Maar goed, ik ga weer in bed liggen.

Groeten en tot de volgende keer, Puck.